บาปกับบุญ
........................คนเราทุกคนเกิดมาล้วนดี ชั่วสลับกันไป ไม่มีใครดีแน่แท้ และไม่มีชั่วสุดขั้ว ขึ้นอยู่กับจะสร้างบุญดีหรือกรรมชั่วให้มันมากและเพิ่มพูลกว่าเก่า หาใช่สวรรค์บันดาล หรือนรกบัญชาหรอก ตัวตนของคนนั้นแหละเป็นผู้กระทำ.......................เราจะเห็นบางคนพยายามทำกรรมดีเพียงใดแต่รู้สึกว่ากรรมดีไม่เคยปรากฏให้เห็น บางคนทำชั่ว ชั่วสุดๆ ชั่วอย่างยาวนานแต่ทำไมบาปกรรมจึงไม่สนองและเล่นงานเพื่อไม่ให้ทำกรรมได้อีก แต่ทำไมบางคนทำดีแล้วได้ดียังกะจับวาง บางคนทำกรรมกรรมตามทันยังกะติดจรวด
......................สำหรับตัวเราผมคิดว่าจะก้มหน้าก้มตาพยายามให้ถึงที่สุดที่จะทำดีให้ได้แม้ว่าจะมีความรู้สึกได้รับการตอบแทนจากสิ่งนั้นมันเหมือนทำบุญได้บาป
......................เราเคยได้ยินมุสลิมสามารถล้างบาปได้ แต่ในทางศาสนาพุทธเราไม่รู้จะล้างบาปที่ติดตัวอย่างไรแต่รู้ว่าทำบุญไปเจือจางบาปเพื่อไม่ให้บาปไล่ทันบุญที่มี หากเราเพิ่มบุญมากบาปก็จะน้อยลักษณะเดียวกันกับบัญชีงบดุล รายรับ รายจ่าย ถ้ารายรับมาก รายจ่ายน้อยก็เกินดุล ซึ่งก็คล้ายกับว่าบุญมาก บาปน้อย บาปไล่ไม่ทัน แต่ถ้ารายจ่ายมาก รายรับน้อย ก็เหมือนทำบาปทำกรรมมาก ทำบุญน้อย กรรมชั่วเพิ่มพูล กรรมดีเจือจางได้น้อย ความเข้มข้นของบาปหนักหนาคนนั้นจะถึงกาลอาวสานเร็ววัน
.......................แล้วท่านคิดอย่างไร???????
